Welkom bij een nieuwe dag vol toeristische avonturen tijdens onze citytrip in Kyoto! Vroeg uit de veren, prachtig weer en heel veel toeristen! Vandaag bezoeken we enkele hoogtepunten van Kyoto, waarbij ik meer opmerkzaam ben op de opvallende aanwezigheid van Chinese bezoekers.
Na een verkwikkende nacht in Japanse stijl zijn we klaar voor een nieuwe dag. We staan vroeg op in de hoop de drukte voor te zijn en beginnen onze reis richting Arashiyama. Dit gebied bevindt zich in het westen van Kyoto en de reis met het openbaar vervoer duurt ongeveer 30 minuten. Naarmate we het centrum verlaten met een klein lokaal treintje, verandert het landschap geleidelijk naar de buitenwijken van Kyoto. Zodra we Arashiyama naderen, begint het treintje steeds voller te raken. We beseffen ons dat we niet vroeg genoeg zijn opgestaan en dat er meer mensen op citytrip zijn in Kyoto.
Langs de hoogtepunten van Arashiyama
Eenmaal gearriveerd, bevinden we ons meteen in een toeristische drukte. We starten ons avontuur met een bezoek aan het beroemde bamboebos, vergezeld door honderden andere toeristen richting deze Kyoto-attractie. Tussen de verklede stellen in traditionele Japanse kledij en te midden van selfie-stokken kijken Thomas en ik elkaar teleurgesteld aan. Hoewel het bamboebos prachtig is, realiseren we ons na een korte wandeling dat het te druk is om verder te gaan. We slaan af bij de Tenryu-ji Tempel en verkennen de rustige tuinen van deze trekpleister.
Gekleurde blaadjes en Chinezen
De rode blaadjes van de Japanse Esdoorn zijn adembenemend, we genieten van het kabbelende water en het herfstkleurige berglandschap. Maar ook hier zijn de Chinese bezoekers in grote aantallen aanwezig, en ik word snel afgeleid door hun gedrag. Hoewel ik voorheen moeite had om Chinees en Japans van elkaar te onderscheiden, zie en hoor ik nu duidelijk het verschil tussen de twee volkeren. Omdat Japanners gereserveerd zijn praten ze zachtjes, tonen ze respect voor anderen en proberen niemand tot last te zijn. In tegenstelling tot de Chinezen, die zich luidruchtig gedragen en met selfie-stokken een soort van opdringerig zijn. Terwijl de zon schijnt, nemen we even de tijd om dit schouwspel gade te slaan. Het is gewoonweg frustrerend om te zien.
In de rij staan
We besluiten ons niet langer te laten beïnvloeden door deze mensen en laten het los. Het is tijd om te lunchen en we gaan op zoek naar een plek om te eten. Thomas heeft op Google een restaurant gevonden met goede recensies waar we udon kunnen eten. Als we het restaurant naderen, zijn we verbaasd om te zien dat er al een grote menigte voor de deur staat te wachten.
Thomas en ik begrijpen nog steeds niet waarom Japanners graag in de rij staan voor hun favoriete restaurant. Soms wachten ze tot wel een uur lang. Wij vinden het leven te kort om voor ons eten in de rij te staan, dus besluiten we om niet mee te doen aan dit circus en lopen we verder. Uiteindelijk belanden we in het restaurant van twee wat oudere Japanse dames, en opvallend genoeg is deze plek helemaal leeg. Bij Bon Bon Soba worden we hartelijk ontvangen en genieten al snel van een van onze lekkerste maaltijden in Japan.
Wandelen langs de Katsura Rivier
Wij zetten onze wandeling voort en lopen met de rest van de menigte over de Togetsu-kyo Bridge. Het heeft een spectaculair uitzicht over de Katsura rivier waar traditionele bootjes varen en mensen zichzelf verplaatsen met een waterfiets. In de verte zie je de bergen die bedekt zijn met een herfstachtig kleuren palet. Ik heb gelezen dat het Monkey Park boven op de heuvel een ding is die je niet moet overslaan. Aangezien het nog een behoorlijke klim is naar boven, hoop ik stiekem dat dit voor de meeste toeristen onbegonnen werk is. Normaal ben ik niet heel erg van de dierentuinen of een toeristisch gebeuren waar dieren bij betrokken worden. Omdat deze apen hier in de vrije natuur leven wilde ik het toch een kans geven.
We vervolgen onze wandeling en lopen met de rest van de menigte over de Togetsu-kyo Bridge. Hier genieten we van een spectaculair uitzicht op de Katsura rivier, waar traditionele bootjes varen en mensen waterfietsen gebruiken. In de verte zien we de bergen gehuld in een kleurenpalet van herfsttinten.
Aapjes kijken
Ik heb gelezen dat het Monkey Park boven op de heuvel een must-see is als je hier bent. Aangezien de klim naar boven behoorlijk steil is, hoop ik stiekem dat de meeste toeristen dit niet aandurven. Normaal gesproken ben ik niet zo’n fan van dierentuinen of toeristische attracties met dieren, maar omdat deze apen hier in het wild leven, wilde ik het toch een kans geven.
Nadat we onze entree hebben betaald, beginnen we langzaam aan de wandeling omhoog. Het is een prachtige route en vandaag is het weer ook nog eens schitterend, zelfs een beetje warm. Langs het pad staan informatieve borden over de verschillende apensoorten die hier leven, wat ze eten en hoe je ze wel en niet moet benaderen. Naarmate we hoger komen, wordt het steeds rustiger. We spotten onze eerste Japanse makaak, ook wel bekend als sneeuwapen, terwijl hij rustig zonnebaadt op een rots, totaal niet gestoord door onze aanwezigheid.
Verderop worden we omringd door steeds meer apen. Sommigen kijken ons nieuwsgierig aan, terwijl anderen ruzie maken met een familielid. Het valt mij tot nu toe alles mee, tot er plotseling een “grappig” muziekje begint te spelen en er voer wordt gestrooid, waardoor alle apen als gekken op het eten af rennen. Er is zelfs een hut waar je voer kunt kopen om de apen te voeren. Dit alles heeft dus toch weer een beetje te maken met het entertainen van toeristen door middel van dieren en dat vind ik toch een beetje jammer.
Terug naar Kyoto centrum
We laten deze toeristische drukte achter ons en keren terug naar het centrum van Kyoto. De dag loopt alweer ten einde wanneer Thomas mij nog even meeneemt naar Kyoto Gyoen National Garden, een park dat vlakbij ons hotel ligt. Tijdens het gouden uur genieten we hier van de rust en de prachtige kleuren van de bomen. Het is een schitterend stukje natuur midden in Kyoto, met een indrukwekkende tempel en dat allemaal zonder toeristen.
Een Japans bier cafe
Na een enerverende dag in Kyoto besluiten we te ontspannen en gaan we naar biercafé Takumiya voor een drankje. Hier genieten we van een lokaal Japans biertje van vers van de tap en een bijbehorende snack.
Eten op de Nikishi Markt
Ondanks dat we vroeg zijn opgestaan, hebben we nog genoeg energie over om naar de Nishiki Market te gaan. Dit overdekte gebied staat vol met kleine eetkraampjes, waar je werkelijk van alles kunt vinden. Sommige gerechten doen me even slikken en ik begrijp niet helemaal waarom mensen dit willen eten. Maar de sfeer is er gezellig! Natuurlijk zijn er ook toeristen, inclusief wijzelf, maar vooral ook veel lokale Japanners. We belanden in een paar eenvoudige sake barretjes en proeven verschillende soorten sake. Ik ben nog steeds niet helemaal zeker of sake echt mijn ding is, maar één ding is zeker: het is een authentieke ervaring tussen de lokale bevolking.
Lees hier hoe onze laatste dag samen was in Kyoto. En lees hier binnenkort meer praktische informatie over deze citytrip naar Kyoto.
